Kasım Sabahı

Pencereye tutunmuş buğu,
avucumla sildim, şehir geldi.

Bir kuş geçti, adını bilmiyorum;
bilmediğim şeylerin de bir adı var,
onu öğrenmek için erken kalkıyorum.

Çay demleniyor içeride,
dışarıda kış, daha adını koymamış kendine.

Kapıyı açsam gidecek bu sessizlik,
açmasam kalacak diye tutuyorum elimi
kapının soğuk kolunda.